BlueAce

Samen met 622 man zat ik vandaag in het Tuschinski theater te Amsterdam vanwege The Web and Beyond, een conferentie van SIGCHI. De gehele dag zou om Web 2.0 gaan draaien, en kennelijk was ik dus niet de enige die hiervoor te prikken was. De rij voor de entree was lang en de hal zat propvol. Wat volgde waren een paar bekenden gezichten, een hoop tech termen, een berg discussie en een aantal topsprekers.

Jared Spool beet de spits af met zijn praatje over user experiences en de hordes waar Web 2.0 over heen zal moeten springen in de toekomst. Met de mededeling dat hij voornamelijk een historicus was en geen voorspeller was de trend gezet. Achtereenvolgend werden Apple, Netflix en Flickr geprezen voor hun user-centered approach. Web 2.0 is daarom ook volgens hem een winnaar: het gaat om de ervaring, en minder om de functie. De ontoegankelijkheid van RSS, de chaos van onduidelijke tags en andere obstakels moeten alleen nog worden overbrugt.

Daarna was Jesse Jamers Garret (aka Mr. Ajax) aan de beurt. Aan de hand van de bedrijfsrichtingen van Adaptive Path zette hij zijn adviezen uiteen. Volledig gekleed in het zwart, inclusief de gepatenteerde Turtle neck, gaf hij onder andere zijn overduidelijke “wat is AJAX?” praatje. Veel aanwezigen zaten daar natuurlijk tandenknarsent op te wachten, maar gelukkig voor mij ging het nog iets verder dan dat. Volgens Jesse maken we nu zo’n groei door vanwege vier belangrijke punten:

• De opkomst van script talen (zoals PHP).
• Het afkoelen van de browser oorlog.
• Het slimmer worden van wij, de ontwikkelaars.
• Het lef van sommige partijen (zoals Google met zijn maps) om techniek te poineren.

En wat kunnen we in de toekomst verwachten? Ook Jesse claimde geen glazen bol te hebben en rondde het af met “we’ll see”.

Next up: een groepspresentatie met als centraal thema Single Page Interfaces. Aan het woord waren Joost Willemsen van Backbase en Onno Bakker van eMessenger. Beide producten hebben AJAX tot een kunst verheven, so to speak. “Immersed” is een woord wat hierbij een grote rol speelt. Je wil zorgen dat mensen zich in een pagina kunnen storten, zonder dat men onnodig weg hoeft te bladeren. Bij Backbase was dat bijvoorbeeld duidelijk in een zoekfunctie die ze voor D-reizen hadden ontworpen. Hiermee kun je in een zoekresultaat voor een vakantiebestemming door de gedetailleerde informatie bladeren, en dus raak je nooit je andere gevonden hotels kwijt. Erg handig.

Hierna was er een panel discussie over design patterns met Martijn van Welie en “AJAX evangelist” Bill Scott van Yahoo. Waarom het wiel opnieuw uitvinden, als je je ook kan houden aan duidelijke richtlijnen op het gebieden van gebruiksvriendelijke interfaces? Sommige elementen (zoals auto-complete of drag-and-drop) bestaan al jaren in desktop software, maar door Web 2.0 worden deze patterns steeds populairder. Beide sprekers pleitte voor een open standaard voor het publiceren van patterns, en Yahoo heeft zelfs plannen voor een API op dit gebied. Wat dat precies inhoud is afwachten.

De parel van de dag vond ik persoonlijk Steven Pemberton. Gekleed als een Matrix-style apostel besteeg hij het podium en had de zaal al snel op zijn humoristische hand. De inhoud loog er ook niet om. Steven noemde de term Web 2.0 simpelweg een connectie tussen gedachten en woorden, en legde uit dat dit soort woorden betere conversatie mogelijk maken. Iets waar we het denk ik allemaal mee eens kunnen zijn, hoe erg je de hypes ook haat. Verder ging hij onder andere in op het semantische web, waarmee we uiteindelijk alle informatie schakelbaar kunnen maken. Maar als grondlegger van vele W3C standaarden nam hij ook maar van de gelegenheid gebruik om een “nana nana na”-speach op te zetten. Web 2.0 is gewoon een visie die wordt vervuld, daar kwam het op neer. De technieken zijn jaren geleden bedacht, maar komen nu eindelijk tot hun recht.

Dit alles werd afgesloten met een panel discussie waarin Jarod (wellicht onbewust) het voortouw nam. Om maar een quote te noemen: “UI is best if it isn’t there, and sadly: we get paid for that.” De vragen van de zaal werden perfect beantwoord, de sprekers en medewerkers werden bedankt en wij konden richting de bar. Onder het genot van een gekraagde Dommelsch roddelde ik nog wat na over al het bovenstaande met Ruben, Wouter en een Winkwave (van wie ik helaas dankzij het gele nat de naam niet meer weet, excuses! :) ). Zoals je kunt lezen: ik heb een hard en zwaar leven.

Al met al was het een dagje om te herinneren. Het komt immers niet vaak (lees: extreem weinig) voor dat je met zoveel gelijkgestemden op een prachtige locatie zoals dit mag rondhobbelen. En dan ook nog eens een gesprek aangaan over het creëren van projecten, in plaats van het exploiteren van mogelijkheden. Bedankt organisatie, het was een top dag.

Meer foto’s en meningen vind je op Den Groten Fotopimp en Nerds-r-us.

Robert Gaal is oprichter van BlueAce en medeoprichter van Wakoopa, een social network site voor software gebruikers. Z'n persoonlijke weblog is te vinden op 53MILES.